سلام کاربر گرامی
چطور می توانیم به شما کمک کنیم؟
این رایحه الهام گرفته شده از شهر لندن است. . سازنده ی این عطر Antoine maisondieu که در سال 2006 تولید شد.
یکی از عطرامضاهای ماندگار برای جنتلمنهای مدرنی که از اعتمادبهنفس طبیعی برخوردارند و استایلی پیچیده دارند. این عطر کهربایی و چوبی ناب که کمتر مورد توجه قرار گرفته، سرشتی باطراوت و مردانه در نتهای آغازین دارد و بافت نتهای میانیاش هم از مایههای اغواگرانه و سکسی طبیعی برخوردار است. نتهای منحصربهفرد پایانی هم امضایی ماندگار و خاص را میآفرینند.
| نوع عطر | ادو تویلت |
| برند | باربری |
| عطار | آنتوان میزندی |
| طبع | گرم |
| سال عرضه | 2006 |
| گروه بویایی | شرقی ادویه ای |
| کشور مبدأ | انگلستان |
| مناسب برای | آقایان |
| اسانس اولیه | ترنج ، اسطوخودوس ، دارچین |
| اسانس میانی | گل ابریشم ، چرم |
| اسانس پایه | خزه درخت بلوط ، تنباکو ، چوب گایاک، اوپوپوناکس |
ویکتور فرانکل جایی در توضیح لوگوتراپی نوشته : انسان های رنج کشیده ، از قدرت درک و حس زیبایی شناسی عمیق تر و دقیق تری برخوردار میشن به واسطه ی واپس روی و پناه بردن به زندگی درونی ای که در مرحله ی دوم تحمل رنج تجربه میکنن ...
میشه این متن رو به تعداد زیادی از عطردوستان نسبت داد ، عطر برای این دسته از افراد نه یک نمود بیرونی و خارجی ، که همزمان یا بیشتر ، بخشی از زندگی درونی اونها رو شامل میشه ، جایی که باید و نباید ها ، چراها و چگونگی ها به زیباترین شکل ترتیب داده شده و با رایحه ی عطر و ترکیب با خاطرات و تجریبات مزین و آراسته میشه ... بگذریم .
باربری لندن ، یا به قول بعضیا بربری لندن :
اولین و آخرین شیشه ای که چند سال پیش خرید کردم رو به یکی از آشناها بخشیدم و نمیدونم چرا دیگه اقدام به خریدش نکردم ! چرا ؟؟
عطری تنباکویی ، آلبالویی همراه با رایحه ای ضعیف از بخار و مه نمناک ، نه تلخ و نه شیرین ...
به قول دوستان ترکیب تنباکو و دارچین و فلان باعث میشه بویی شبیه به آلبالو استشمام بشه ...
با تیپ کژوال البته از نوع دهه 80 یا بهتره بگم برای محدوده سنی بالای 30/35 سال ، ترجیحا با لباس های ضخیم از جنس پشم ، شبیه به لباس باتل عطر ...
این عطر در اولین استفاده ها ، برای من یادآور روزای رفته ای بود که رنجشون نرفته ، روی چنتا لباس مونده ، نشسته کنج یه کمد قدیمی ، لباسایی با رنگ بندی پاییزی ، چارخونه و چهل تیکه مانند ...
بازم بگذریم ...